Sotirios Pastakas [La strada con le spezie | Ο δρόμος με τα μπαχαρικά] (Traduzione: Crescenzio Sangiglio)

La strada con le spezie
Unicamente un sospetto,

nemmanco una promessa.
Come camminare in via Euripide
con il naso carico di odori
cannella origano mentuccia basilico.
Sentore che più sapore non diviene.Sapore da tanti passati
divenuti spezie
svilite nell’odorato.
Non più attraverso il tatto.
Accarezzare e le dita
lasciar una scia di colore,
un incarnato
di capo indiano,
il giallissimo dello zafferano
e come macinano il pepe.
Una vista guasta,
che vede solo la pozza
il bordo stradale rotto
il motorino che zigzaga
sul marciapiede,
incapace di transustanziare.
Il tuo udito che va a passeggio
come l’ultimo apparecchio stereofonico
dell’automiobile che installi,
ti metti a sentire tutte le stazioni un attimo,
impassibile,
come andando a braccetto
col mio udito
in via Euripide. In via Euripide
con gli odori delle spezie
un antico sapore di peccato
in bocca,
un tatto multicolore,
una vista guasta
e una fiducia incrollabile nel trascendente:
i Tarocchi, i caffè, gli oroscopi.
Come  camminando in via Euripide
nudo insieme a te. Solo e nudo.

Ο δρόμος με τα μπαχαρικά
Μια υποψία και μόνο,

ούτε καν υπόσχεση.
Σαν να περπατάς στην Ευριπίδου
και η μύτη σου να φορτώνει μυρωδιές
κανέλα ρίγανη βασιλικό και δυόσμο.
Οσμή που δεν ξαναγίνεται γεύση.
Γεύση από παρελθόντα
που έγιναν μυρωδικά
κι υποβιβάστηκαν στην όσφρηση.
Όχι πλέον δια της αφής.
Να χαϊδεύεις και τα δάκτυλά σου
ν’ αφήνουν πίσω τους χρώμα,
μια επιδερμίδα
ινδιάνου αρχηγού,
το υπερκίτρινο της ζαφοράς
και πώς το τρίβουν το πιπέρι.
Μια όραση κλούβια
να βλέπει μόνο τη λακκούβα
το σπασμένο κράσπεδο
το μηχανάκι που κάνει
ζιγκ-ζαγκ στον πεζόδρομο
ανίκανη να μετουσιώσει.
Η ακοή σου να βγαίνει περίπατο
σαν το τελευταίο στερεοφωνικό
του αυτοκινήτου όταν το σετάρεις,
ν΄ ακούς όλους τους σταθμούς από λίγο,
δίχως συγκίνηση,
σαν να περπατάς αγκαζέ
με την ακοή μου
στην Ευριπίδου. Στην Ευριπίδου
με τις οσμές απ΄τα μπαχαρικά,
μια παλιά γεύση αμαρτίας
στο στόμα,
μια πολύχρωμη αφή,
μια κλούβια όραση
και μια ακράδαντη πίστη στα έκτα:
τα Ταρώ, τους καφέδες, τα ωροσκόπια.
Σαν να περπατάω στην Ευριπίδου
μαζί σου γυμνός. Γυμνός και μόνος.

Πηγή: Sotirios Pastakas – La strada con le spezie/ Ο δρόμος με τα μπαχαρικά

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Sotirios Pastakas [La strada con le spezie | Ο δρόμος με τα μπαχαρικά] (Traduzione: Crescenzio Sangiglio)

Add yours

  1. Διασχίζοντας τον δρόμο με τα μπαχαρικά, κατέληξα στους μεγάλους, ανήλεα έρημους δρόμους των περασμένων- πεπερασμένων, της νοσταλγίας, της ανεκπλήρωτης στέρησης.
    Κι αν δεν μας ερωτεύθηκαν,
    τουλάχιστο να μας μισήσουν!
    Σωτήρη ονειρευτή, κιθαρωδέ,
    των κωφαλάλων αοιδέ!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: