Θοδωρής Βοριάς | II ποιήματα

Ι.
Ρωτάς τι είναι τα αυτοάνοσα;
Στίχοι σκαλισμένοι στο κορμί,
ποιήματα που γράφτηκαν μια νύχτα,
λοξές ματιές είναι και ψίθυροι,
ανεμοστρόβιλοι ψυχής…

όπως εκείνος ο Βαρδάρης,
μισός βοριάς, μισός αντάρτης
με δρασκελιές κατέβηκε το Σέιχ Σου.
Τη νύχτα μάζεψε ό,τι ήταν να μαζέψει
και το πρωί γυρεύαμε τα όνειρα
κάτω από τα σκόρπια φύλλα μας
και τα σπασμένα μας κλαδιά.


ΙΙ.
Τα κάστρα, τα κάστρα κοίταξε…
σκύβουν πάνω στα χρόνια μας,
αφοπλίζουν τα παιδικά μας χέρια
κι οι βέργες μας, από σπαθιά,
έγιναν βάγια υποδοχής
για εμάς, τους άσωτους,
τους εξωμότες,
που απαρνηθήκαμε τις γειτονιές μας.

Κοίτα! Ανάμεσα στις πολεμίστρες
γδύνεται το φεγγάρι
τα μεσάνυχτα.

Artwork: © in2life.gr | Πλαταμώνας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: