Fernando Pessoa | Το βιβλίο της ανησυχίας

Απόσπασμα – 20

Ποτέ δεν αγαπάμε κανέναν. Αγαπάμε αποκλειστικά την εικόνα που διαμορφώνουμε για κάποιον. Αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας κατασκευή, στην ουσία δεν αγαπάμε παρά τον εαυτό μας.

Αυτό επαληθεύεται σε όλη την κλίμακα των συναισθημάτων. Στον σωματικό έρωτα αναζητούμε την ηδονή μας με τη μεσολάβηση ενός ξένου κορμιού. Στον έρωτα που διακρίνεται από τη σεξουαλική πράξη, αναζητούμε την ικανοποίησή μας με τη μεσολάβηση μιας δικής μας ιδέας που έχουμε σχηματίσει για κάποιον. Ο αυνανιστής, αν και κοινωνικά απόβλητος, είναι για την ακρίβεια η τέλεια έκφραση της ερωτικής λογικής. Είναι ο μόνος που δεν εξαπατά κανέναν, ούτε τον εαυτό του ούτε άλλον.

Οι σχέσεις ανάμεσα σε μια ψυχή και μία άλλη, μέσα από πράγματα τόσο αμφίβολα και αποκλίνοντα όσο οι λέξεις που χρησιμοποιούμε και οι κινήσεις που κάνουμε, είναι ένα ζήτημα μιας πολυπλοκότητας παράξενης. Μέσα στην ίδια την τέχνη της γνωριμίας δεν αναγνωριζόμαστε. Λένε κι οι δυο «σ’ αγαπώ» ή το σκέφτονται και το νιώθουν αμοιβαία, κι ο καθένας εκφράζει μια έννοια διαφορετική, μια ζωή διαφορετική, κι ίσως ακόμη ένα χρώμα ή ένα άρωμα διαφορετικό, μέσα σ’ αυτό το αφηρημένο άθροισμα εντυπώσεων που αποτελεί τη δραστηριότητα της ψυχής.

Το πνεύμα μου είναι σήμερα διαυγές σαν να μην υπήρχα. Η σκέψη μου έχει την καθαρότητα ενός σκελετού, χωρίς τα σάρκινα κουρέλια της αυταπάτης ότι εκφράζομαι. Κι αυτές οι θεωρίες, που κατασκευάζω και στη συνέχεια εγκαταλείπω, δεν προέρχονται από κάτι το συγκεκριμένο – ή, τουλάχιστον, από κάτι το εμφανές στη σκηνή της συνείδησής μου. Ίσως η απογοήτευση του ταμία μ’ εκείνη τη φιλενάδα που είχε, ίσως κάποια φράση από τις ερωτικές ιστορίες που αναδημοσιεύονται από τις ξένες εφημερίδες, ίσως ακόμη αυτή η ακαθόριστη ναυτία που κουβαλώ μαζί μου και που το σώμα δεν βρίσκει τρόπο να αποβάλλει…

Δεν τα λέει καλά ο σχολιαστής του Βιργιλίου. Το θέμα είναι να καταλάβουμε πως προπαντός κουραζόμαστε. Ζωή είναι να μη σκέφτεσαι.

25-07-1930

ΠΗΓΗ: Φερνάντο Πεσσόα «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ» | Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 1989 | Μετάφραση: Άννυ Σπυράκου 

Επίμετρο: Ο Φερνάντο Πεσσόα (Fernando Pessoa), γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888. Οι μελετητές του έργου του έχουν ανακαλύψει είκοσι επτά διαφορετικές προσωπικότητες που υπογράφουν γραπτά του Πεσσόα. Ο ίδιος τους αποκαλεί «ετερώνυμούς» του. Μέσα από τα πολλαπλά εγώ του, προσπάθησε να θεμελιώσει μια ολόκληρη λογοτεχνία: «Ζωή είναι να είσαι άλλος». Το μεγαλύτερο μέρος από το έργο του βρέθηκε σε χειρόγραφα μετά το θάνατό του, το 1935, αναδεικνύοντάς τον σε εθνικό ποιητή της Πορτογαλίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: