π. Παύλος Καστανάρας | Ι ποίημα

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΩΝ ΡΟΚ ΑΓΙΩΝ

στον Arthur “Killer” Kein  μέλος των New York Dolls

Έζησε κάποτε κάποιος
που ήθελε να φτιάξει μια ροκ μπάντα
έψαξε ως συνήθως κάτι για να ξεκινήσει
ένα γλυκό κομμάτι του ουρανού
Θέλησε με ορμή να προσγειώσει αυτή τη γλύκα
και να ξαναφτιάξει ένα επίγειο παράδεισο
άρχισε να σπουδάζει τη σαλότητα
και έκρυψε όλη την αγωνία του
ντυμένος με γυναικεία ρούχα
κάθε βράδυ εξομολογιόταν
την ανασφάλεια της κάθε βεβαιότητας
άρχισε να ισορροπεί με τα βαρίδια του χρόνου
ναρκωτικά και αλκοόλ μια ζωή που έδειχνε
ότι δεν ήτανε του κόσμου τούτου
ο Αρθούρος με την κιθάρα του
παρέμεινε ταπεινός παρ’ ότι θορυβώδης
τα τραγούδια του ανθισμένες ρωγμές
πόσο ψυχρή η ζωή και η τέχνη τότε!
Έζησε με τον πόνο στα μάτια
χωρίς ιδιαίτερες δεξιότητες μεθοκοπώντας με φίλους
ξυλοφορτώνοντας το μόνο άνθρωπο που τον είχε αγαπήσει
κάποια μέρα ανέβηκε ψηλά –έως τρίτου ορόφου–
και σκέφτηκε πως είχε έρθει η ώρα να μηδενίσει το κοντέρ
με το κεφάλι σπασμένο –το μόνο αίτιο των πραγμάτων–
το γόνατο και τον αγκώνα λιανισμένο
έκανε ένα χρόνο να βαδίσει
στο χέρι του αγκύρωσε ένα βιβλίο
μαστούρωνε με ακόρεστη δίψα –χωρίς ναρκωτικά–
είδε στην ειρωνεία των άλλων μια τάξη στο χάος
σε μια μοναξιά παρούσα πούλησε του μπάσου την ανάσα
και έδωσε τα χρήματα στον πληγωμένο Άλλο.
Οι άγιοι της ροκ μουσικής καίνε τους εαυτούς τους με καταχρήσεις
κι όταν πεθαίνουν είναι παρόντες εν πνεύματι
ζούνε στα όνειρα και τις ελπίδες όλων μας
στις ολονύκτιες προσευχές μας
αγνοημένοι ζούνε στην αφάνεια
συγκατοικούνε με πληγές που είναι ανοιχτές
ξεχειλίζουν από ενθουσιασμό σε κάθε προσευχή
καταφέρνουν και φιλιώνουν με τους παλιούς συντρόφους
και μια νύχτα παίξανε πάλι όλοι μαζί
εκείνος φόρεσε τα ρούχα του προφήτη
το δερμάτινο παντελόνι της παρωδίας του ροκ
πριν βγουν στη σκηνή μια ανοιχτή αγκαλιά
και μια καθάρια προσευχή όλοι μαζί
ο κόσμος που τους άκουσε αισθάνθηκε ένα θαύμα
και οι καρδιές τους γέμισαν χαρά και ευτυχία
κι εκεί στο γλυκοχάραμα ο Αρθούρος προσευχήθηκε
στον χάρο να τον πάρει
έφυγε χωρίς να υποφέρει
καθώς τελείωσε την προσευχή του
μια Τρίτη βράδυ.

Artwork: © Arthur "Killer" Kane @ www.deseret.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: