Νίκος Λέκκας | Ο Κώστας της κάνουλας

Τα χρόνια φεύγουν πολλά περνούν
Και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
[Τρίφωνο]

Ό ,τι κι αν έκανα στη ζωή μου, ό,τι θεωρήθηκε εξωφρενικό, προσπάθησα· νομίζω ότι τα κατάφερα, σε όποιες συνομοταξίες κι αν βρέθηκα, ακόμα και στις στρούγκες: να μένω αμέτοχος από τη σάπια ψυχή τους κι από τα αίσχη τους, χωρίς να τους κατακρίνω, χωρίς να παίρνω θέση, ούτε καν στις ονειροπολήσεις τους, να μην εμπλέκομαι σε τίποτα που τους αφορά, αλλά να τους αντιμετωπίζω με αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Στις στρούγκες το κύριο μέλημα ήταν η σεξουαλική τους ύπαρξη και πράξη: τις θεωρούσαν κατόρθωμα κι είχαν δικαίωμα να το επαναλαμβάνουν εσαεί, χωρίς να σκέφτονται τις πληγές των συντρόφων τους· μες στην τρέλα και τη σοβαροφάνεια: να έχουν τα δικά τους, και να το εξαγνίζουν με γαμήσι, χωρίς να το έχουν προσδιορίσει, χωρίς να έχουν προσδιορίσει τίποτα και με κανέναν· να μπλέκουν ιστορίες, κι οι οικείοι τους να τους χειροκροτούν· να ζουν ως μιάσματα, και να υπερηφανεύονται γι’ αυτό· να παριστάνουν τους λογικούς, κι οι μόνοι νορμάλ: κάτι κακομοίρες που μες στα γεράματα, να μην βγάζουν κουβέντα, και χωρίς να είναι σε θέση να καταλάβουν ότι κυκλοφορούν ασύλληπτα άσεμνες, για την κοκεταρία τους, ακόμα και χωρίς περούκα. Όταν φύγαν αυτές, δεν έμεινε τίποτα· ούτε στην έξω ζωή.

Κι ο Κώστας να τους κατακρίνει: νάναι ένας εικοσιτριάχρονος μέθυσος, να κάνει φασαρίες υπό την επήρεια μέθης, νάναι κρυφός, να τα κάνει όλα στα κρυφά, και να μεθάει —ο πατέρας του είχε αντιπροσωπεία και εξουσιοδοτημένο σέρβις μιας ακριβής μάρκας αυτοκινήτων—, νάναι ένας μετρ της κάνουλας, να λέει πάνω στην ντάγκλα του, ότι η δική του είναι ντούρα, να τα σπάει, να έχει νεύρα, και να μην μπορεί να κατουρήσει μετά από παρενέργεια φαρμάκων, και ως άντρας να λέει ότι του κάθονται οι γυναίκες σούζα· φυσικά με αρραβωνιάρα, καυλάκι —ένα τσόκαρο αμφιβόλου καταγωγής, κομμώτρια από σχολή που τέτοιου είδους σχολές είναι ο προθάλαμος της βίζιτας, γιατί ως γνωστόν οι κομμώτριες ζουν ερήμην του κάθε εναλλασσόμενου γκόμενου: πληρώνει τα πάντα, καταπίνει τα πάντα, για να κορδώνεται η κάθε κομμώτρια για την αισθηματική της αποκατάσταση· αυτή ένα κορίτσι του λάου, και να τα σπάει στα μπουζούκια, κι ο γαμιάς να πληρώνει αδρά την μόστρα που κάνει. Και σ’ αυτόν τον αρραβώνα αυτό έπαιζε: τίμια συναλλαγή, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων· μόνον που δεν το λέγανε.

Η υποτίθεται αγκιστρωμένη κομμώτρια, να τον επισκέπτεται στη στρούγκα μια στις τόσες, γιατί είχε μεγάλη πελατεία το κορίτσι(sic). Ζούσαν και στη Λαμία, και κάθε βράδυ έκλεγε, αλλά η κοιλιά της αντί να φουσκώνει· συρρικνώνονταν. Κι ο μέλλον πατέρας, να έχει προγραμματίσει και το φύλο· φυσικά αγόρι. Αλλά αγόρι που δεν θα τρέχει στα πάρκα, γιατί όλα κι όλα: αυτό δεν το επέτρεπε ούτε στον εαυτό του· πόσο μάλλον στο καμάρι του. Κι η κομμώτρια στυλοβάτης του νοικοκυριού: να κάνει τις δουλειές και τα ψώνια· να του φέρνει και τα ξύδια, κι ο ίδιος να ρυθμίζει τα οικονομικά. Άλλα ο Κώστας για να τα κάνει όλα αυτά έπρεπε πρώτα να μπορέσει να κατουρήσει· αλλιώς θ’ έσκαγε. Τι βρύσες ανοίγαμε για να ακούει το νερό που τρέχει, θερμοφόρες του έβαζαν, τι του έλεγα: θυμήσου το ξελάφρωμα που ένιωθες στην μπάρα μετά από δυο τελάρα που τα έκανες πάνω σου· τίποτα δεν έπιασε. Τη λύση έδωσε η κυρία Σίστα η πρακτική νοσοκόμα και θεούσα. Θεώρησε ότι το παλικάρι τυραννιέται, και του πέρασε έναν καθετήρα: κατούρησε κατευθείαν. Όσο για την κάνουλα ένα γαριδάκι είχε, κι η αρραβωνιάρα την κοπάνησε· σιγά από κομμώτρια να μην γίνονταν νοσοκόμα. Όσο για τη γέννα· δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα: η κοπέλα είχε κάνει έκτρωση.

Artwork: Alexandra Mantzari

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: