Νίκος Λέκκας | Κακούργες μάνες, τσογλάνια γιατροί

Σ’ αυτούς που τη γλύτωσαν

Άσχημη η βούληση των μανάδων και των πατεράδων· ακόμα και για το σόι όλο: όσοι δεν την έχει δει λιγάκι μελανζέ ή με πιόματα· όσοι κατηγορούν τα παιδιά τους. Παιδιά αρτίστες που τα επικρίνουν για ό,τι κάνουν: αν το παιδί κυκλοφορεί, χωρίς να οπλοφορεί, μπορεί να τα κατακτήσει όλα· μόνον ένα καραφάκι ανά χείρας κι ένα σιγαρέτο στον δρόμο με λίγο απλανές βλέμμα —χωρίς ποτέ αυτό να γίνει το βλέμμα της αγελάδας— σαν του αείμνηστου Κουλ, χρήζεται αυτομάτως πρόβλημα, άσχετα αν έχει ένα ταπεραμέντο που φυσάει: το σόι επαναστατεί ως καθώς πρέπει δεξιοί. Η δεξιά από τα παλιά τα χρόνια είχε περίσσια στεγανά για το τι εστί συνετό· ακόμα κι από το ΚΚΕ, αλλά είχε ξεχάσει ότι ένα παιδί αν ακτινοβολεί θα προσελκύσει πάνω του όλους τους προβολείς· ακόμα και της λογοκρισίας. Θεός φυλάξει από παιδιά κακόμοιρα που ό,τι κι αν κάνουν δεν τραβούν ποτέ τα βλέμματα· οι γαλουχημένες από τους πατεράδες, την τηλεόραση και την εκκλησία, μητέρες έτσι είναι. Κι οι πατεράδες ποτέ δεν βιώσαν τη μαγεία του αντρικού έρωτα —κι όταν μείνεις ανθρωπάριο μόνον στη μιζέρια αρέσκεσαι.

Ο σωφρονισμός επιβάλλεται ανάποδα: ένας μόνος του μπορεί να σωφρονιστεί ευκολότερα από ένα κοπάδι σόι· το να μην γίνεις κακούργα μάνα δεν πρέπει να γίνεις καν μάνα. Κάτι ξέραν οι φιλενάδες μου κι αυτές οι θεληματικές γυναίκες που μόνον νοηματικά υιοθέτησαν από την πιάτσα όλο και κανένα αλανάκι για πολλαπλή χρήση· μία από δαύτες και για τέκνο το τεκνό—τόσοι και τόσοι το έχουν κάνει. Αλλά αν το παιδί είναι ντίβα και δεν έχει τα μέσα να την κάνει: την πληρώνει άσχημα· το στέλνουν στις πραγματικά εγκληματολογικές σχολές που υπάρχουν, στα ψυχιατρεία και στα αποτοξινωτήρια, παρέα με χασικλήδες που κυκλοφορούν με άκοπα νύχια, άσπρα γένια, σάπια δόντια που περπατάν σαν κουτσαβάκια, με τσιμπούρια στ’ αξύριστα ποδάρια, καμένα νυχτικά, ξεφλουδισμένα νύχια, που ανταλλάζουν παράνοιες όσες ώρες δεν είναι τέζα από τα χάπια — εσύ τα βλέπεις κι είσαι μόνος, απόλυτα μόνος με τις αμφιβολίες, για το αν αυτό είναι περαστικό ή μόνιμο. Και στα αποτοξινωτήρια· τα ίδια σκατά —όλα εδώ πληρώνονται. Και επειδή οι αθώες υπάρξεις —υπάρχουν μόνον πριν γίνουν θύματα—  δεν φταίνε σε τίποτα, πρέπει να υπάρξει μια σχολή γονέων που τουλάχιστον να τους καθορίζει τις ευδιάκριτες γραμμές της παθογένειας από το στυλ. Κι οι γιατροί αντί να ανοίγουν το στόμα τους, προτάσσουν το πορτοφόλι τους επικαλούμενοι κοινωνικό έργο, ηθικές αξίες —με μέγιστη αυτή της οικογένειες. Κι όσοι δεν γίνουμε σαν αυτούς και τη γλυτώσουμε —με καθαρό βλέμμα, καθαρή σκέψη και ψυχή—, έχουμε να τραβήξουμε ένα κουπί που δεν το χρωστάμε σε κανέναν.

Αλλά μάγκες θα τον αλλάξουμε τον κόσμο κι ό,τι άλλο είναι σάπιο: η αθωότητα κι η ελευθερία θα ξαναγίνουν νόρμα· αυτό πρέπει να το φροντίσουν μόνον όσοι τη γλύτωσαν, για τους άλλους είναι δύσκολο, χωρίς κουράγιο.

Artwork: ©  Sigmund Freud (1856-1939) 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: