Νάνος Βαλαωρίτης

ΟΙΚΟΙ ΑΝΟΧΗΣ
Με τις ιερόδουλες να περιμένουν
καθισμένες στους καναπέδες
κρυμμένες συνήθως με ρόμπες
σταυροπόδι χωρίς να επιδεικνύονται

και επισκέπτες να πιάνουν
κουβέντα ή να διαλέγουν γρήγορα
ανάλογα με το είδος του πελάτη
ηλικία, και διάθεση οι έφηβοι

συνήθως αμήχανοι και ντροπαλοί,
βιαστικοί να διαλέξουν να εξαφανιστούν
οι πιο μεσόκοποι δεν βιάζονται
ώσπου να τα βρούνε με καμιά (χχχ)


ΒΕΛΑΝΙΔΟΧΩΡΙ
Αλλάζοντας λωρίδες στον
αυτοκινητόδρομο μόλις
αρχίζει να σκεπάζει όλα
τ’ αυτοκίνητα η ομίχλη

τρέχοντας με αργή ταχύτητα
καμιά φορά σαν σαλιγκάρι
κι άλλοτε σαν χελώνα τέλος
ένα σκουλήκι που σέρνεται

είναι το αποτέλεσμα της
κίνησης στις πέντε το απόγευμα
όταν σχολάνε τα γραφεία
και επιστρέφουν οίκαδε οι

εργαζόμενοι… πιο πέρα
έξω απ’ την περιοχή της ομίχλης
ο ήλιος λάμπει- ο ουρανός
ασυννέφιαστος- το σπίτι στον λόφο

στέκεται βαμμένο κόκκινο
και μπλε- οι σκίουροι ακροβατούν
πάνω στα ηλεκτρικά
καλώδια- το χώμα αχνίζει

βρισκόμαστε στο Ώκλαντ Καλιφ
Επίσης Γνωστό Ως Βελανιδοχώρι


ΠΕΤΑΕΙ ΠΕΤΑΕΙ
Το κομοδίνο, η καρέκλα
το τηγάνι, το ψυγείο,
η μαμά, ο παππούς, η
μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου

Πετάει ο άνθρωπος δύτης
πετάει ο ιστορικός της τέχνης
καταλόγους στον κάλαθο των αχρήστων
και τους πιο άξιους καλλιτέχνες

Πετάει ο λόγος που να υπάρχω
πέταξε η κολοκυθοκαρότσα
της Σταχτοπούτας χώρας μας
στα ύψη πετάει η δραχμή, το ευρώ…

Πετάει πετάει το λουκέτο,
στα μαγαζιά στα εστιατόρια
οι επιχειρήσεις πετάνε με το ΦΠΑ
πετάνε τα βουνά, τα δέντρα, τα λαγκάδια

Πετάει ο βάτραχος με τα ραδιενεργά
φτερά του αφού έβγαλε κρακ- κρακ
μια βραχνή φωνή σαν κόρακας

πετάνε την Ελλάδα στ’ αζήτητα
στα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ και στα διεθνή
μέσα ενημέρωσης που πετάνε τα πάντα

χαμηλά όπως οι μύγες που μας
τσιμπάνε όταν θα βρέξει


ΓΙΑΤΙ ΝΑ
Για τι να κλαίνε οι άτυχες μανάδες τα παιδιά τους
Για τι να κάθε βράδυ να οδύρονται οι πατεράδες
Για τι να ζητωκραυγάζουν τα κορόιδα ένα νέο προϊόν
Για τι να ακρωτηριάζονται οι άθλιοι αυτοτιμωρούμενοι

Για τι να πεθαίνουν οι δρομείς στον πρώτο μαραθώνιο
για τι να τρέχουν να δούνε τι συμβαίνει στην άλλη άκρη της γης
για τι ν’ αργοπορούν οι ερωτευμένοι κάτω απ’ το παράθυρό της
για τι να χαλάει τον κόσμο ο κόσμος όλος για το τίποτα

Για τι ν’ απαγγέλουν ακατάληπτα ποιήματα οι ποιητές
Για τι να ορμούν οι στρατιώτες στη μάχη χωρίς εχθρό;
Για τι ν’ ανατριχιάζουν οι φοβισμένοι χωρίς αιτία;
Για τι να περιμένουν στους δρόμους να δουν κάποιον διάσημο

Οι περίεργοι, οι αργόσχολοι οι χασομέρηδες οι κατσαπλιάδες
για τι αλληλοσκοτώνονται οι μονομάχοι για έναν σηκωμένο
αντίχειρα για τι ν’ αναβοσβήνουν τα φώτα στην έρημο
της Σαχάρας για τι να χαλάει τον κόσμο ο κόσμος όλος

Για τι να χλιμιντρίζουν ξαφνικά λατινικά τα πουλάρια
για τι να δίνουν παράλογες αναφορές οι υπάλληλοι
για τι να υπογράφουν άγραφα γραμμάτια οι οφειλέτες
για τι να συνομιλούνε συνεχώς και να κουτσομπολεύουν

Στα σπίτια στα εστιατόρια στα πλυντήρια οι νοικοκυρές

Γιατί όχι, Γιατί όχι, Γιατί όχι


ΑΦΟΥ
Φάγαμε ήπιαμε χορτάσαμε
ύπνο έρωτα την τηλώσαμε
και πέσαμε για ύπνο ξυπνήσαμε
ξένοι σε αλλαγμένο τοπίο
με κατεβασμένα πανιά πήγαμε

για νερό σε μια πηγή στο δάσος
γεμάτη φίδια αποκαμωμένοι
από απορία 4000 ετών
από τριμμένες κοινοτοπίες

έξω φρενών με τις πάπιες
στις λίμνες και παρδαλές
κατσίκες να βόσκουν στον λόφο-
τρώγοντας αγκάθια- αλήθεια

τα σιδερένια στομάχια θα είχαν
εγώ ξένος σαν πάντα- βρίσκομαι
στο ναδίρ της ειρηνικής σχέσης
με την τρέχουσα γνωστή άποψη

αφού λοιπόν φάγαμε ήπιαμε
και χορτάσαμε του σκασμού
κατακλιθήκαμε για ύπνο μέσα
σ’ ένα ψυγείο της ΖΗΜΕΝΣ

αλλά ξεχάσαμε να κατεβάσουμε τα στόρια
και μας είδαν από τις βιτρίνες να ξεπαγιάζουμε

ΠΗΓΗ: Νάνος Βαλαωρίτης, «Στο υποκύανο μάτι του Κύκλωπα» | Εκδόσεις: Ψυχογιός, Αθήνα 2015

Επίμετρο: Ο Νάνος Βαλαωρίτης γεννήθηκε το 1921 στη Λωζάνη της Ελβετίας. Σπούδασε φιλολογία και νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Σορβόνης. Δημοσίευσε άρθρα και ποιήματα, ενώ μετέφρασε πρώτος στο Λονδίνο εκτενώς τους Έλληνες ποιητές του 1930: Σεφέρη, Ελύτη, Εμπειρίκο, Εγγονόπουλο, Γκάτσο κ.α. Από το 1968 έως το 1993 δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Συνεργάστηκε με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1959 βραβεύτηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το οποίο αρνήθηκε. Από τότε τιμήθηκε αρκετές φορές, και το 2009 έλαβε το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Πέθανε στις 12 Σεπτεμβρίου 2019.

Επιλογή- Επιμέλεια: Λάμπρος Αναγνωστόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: