Ευθύμιος Λέντζας

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Με καταπίνει ο κόσμος: από την Λάρισα ως
το Γουαδαλκιβίρ.
Νησιά μου εσπεριδοειδή με τις αυλές τις πάναστρες.
Έτσι όπως βγαίνει το αίμα από τα χρώματα –
μια φλέβα ο άνθρωπος κι όπου δεν λύνεται κόβεται.
Τόσο πολύ με μάγεψε ο Ματίζ,
τόσο με τρέλανε ο Εγγονόπουλος.
Οι πέντε καταιγίδες: τα χωράφια με τους ανεμόμυλους,
τις αρμπαρόριζες, τα αθάνατα στάχυα.
Ήλιους γεμίζοντας καθένας για τον τάφο του.
Με καταπίνει η γλώσσα μου.
Κίτρινα χέρια, κόκκινα χέρια και μαύρα και ασπρουλιάρικα –
σαμιαμίδια που ανασαίνουν το χώμα.
Εγώ είμαι η γη που φωνάζει.
Εγώ είμαι ο πολυέλεος ουρανός.
Το παμπάλαιο πάτημα πάνω στη σάρκα.
Το παμπάλαιο σπίτι μας χωρίς οδό.

Artwork: © After Pablo Picasso (1881-1973) And Grapus Design Collective | Pour la Paix, pour le Désarmament (1987)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Start a Blog at WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: