Design a site like this with WordPress.com
Ξεκινήστε

Francesco Terracciano

Επιμέλεια: Κωστής Παπαζάκ
Σε συνεργασία με το INVERSO Giornale di Poesia
Μετάφραση: Ελένη Γκιργκένη
σ.σ. Μικρό αναλόγιο σύγχρονης ιταλικής ποίησης από τον Mattia Tarantino


1.
Κάτι που σε κάνει να γυρίζεις πλευρό
απότομα ενώ κοιμάσαι, και κάποιος άλλος
κοντά που σε παρακολουθεί είναι ακόμα ξύπνιος.
Ξέρει πολλά για τη θερμοκρασία σου
και προστατεύει τις γρατζουνιές των χεριών σου
τις αυλακώσεις στο βάθος των ματιών, τις σκιές στο στήθος.
Σου τακτοποιεί τα σεντόνια, τα ξαναβάζει
εκεί όπου είσαι πιο ξεσκέπαστος, κι εσύ έχεις πάει
σε κάποια άλλη τρέλα, ένα νέο ταξίδι.
Να κοιτάς έξω από διαφορετικά σημεία.
Δύο η ώρα το βράδυ, το γρασίδι θρυμματισμένο
στον αέρα. Σε τι θα σε ωφελήσει
να μένεις ακίνητη, να αγαπάς τόσο πολύ.

Ο Francesco Terracciano και η Μαρία Πανουσιάδου διαβάζουν Francesco Terracciano

1.
Qualcosa che ti fa girare il fianco
di scatto mentre dormi, e qualcun altro
vicino che ti guarda è ancora sveglio.
Sa molto della tua temperatura
e custodisce i tuoi graffi alle mani
i solchi in fondo agli occhi, le ombre in petto.
Ti aggiusta le lenzuola, le riporta
dove sei più scoperto, e tu sei andato
dentro qualche altra insania, un viaggio nuovo.
Guardare fuori da punti diversi.
Le due di notte, l’erba sminuzzata
nell’aria. A cosa ti sarà servito
restare ferma, amare così tanto.


2.

#1 Όνειρο

Στο όνειρο έτρωγες μια τούρτα
εντελώς γυμνή, με τους ώμους
—τα γωνιώδη μέρη, τουλάχιστον— στερεωμένους
στα ντουλάπια του τοίχου. Στην καινούργια κουζίνα
το μεγάλο δωμάτιο βαμμένο γκρι
αντικείμενα έλειπαν. Στα ράφια
μόνο ένα ίχνος φωτός εφαπτόμενο.
Λίγο πιο πέρα μια σχισμή παραθύρου.
Δεν ξέρω τι είδους γλυκό, αλλά η μεγάλη
περιστροφή των δοντιών, η κίνηση των χειλιών
δημιουργούσε την εντύπωση ότι σου άρεσε
αυτό που υπήρχε στο πιάτο. Κάθε τόσο
έλεγες μια λέξη, χαμογελούσες.


2.

#1 Dream

Nel sogno stavi mangiando una torta
completamente nuda, con le spalle
– le parti spigolose, almeno – fisse
ai pensili. Nella cucina nuova
la stanza grande dipinta di grigio
mancavano gli oggetti. Sui pianali
giusto una traccia di luce, radente.
Poco più avanti un taglio di finestra.
Non so che tipo di dolce, ma il lungo
giro dei denti, il moto delle labbra
faceva credere che ti piacesse
quello che c’era nel piatto. Ogni tanto
dicevi una parola, sorridevi.


3.
Είδα ένα όνειρο με σένα μέσα. Είχες
πάρει ένα σπίτι – μόνο δύο δωμάτια
όπου έζησα όταν ήμουν μικρός.
Από ολόκληρες εποχές, και ποιος ξέρει πόσες φωνές
ένα άλμα προς τα πίσω. Τα χρόνια που δεν ήσουν εκεί
οι μέρες που σε έβαλα. Στον ύπνο
το άθροισμα των θραυσμάτων, αβέβαιο. Η οπή
μέσα στα άθλια πράγματα του χρόνου.


3.
Ho fatto un sogno con te dentro. Avevi
preso una casa – di due stanze appena
dove abitavo quand’ero ragazzo.
Di epoche intere, e chissà quante voci
un salto indietro. Gli anni in cui non c’eri
i giorni dove ti ho messo. Nel sonno
la somma degli scarti, incerta. Il buco
dentro le cose misere del tempo.

—Από το Τετράδιο ασκήσεων σύντομου τύπου
—Da Eserciziario di formule brevi (Edizioni Ensemble, 2022)

Ο Francesco Terracciano γεννήθηκε στη Νάπολη, όπου ζει και εργάζεται, το 1967. Κατέχει πτυχίο στα Οικονομικά και το Εμπόριο. Έχει εκδώσει τη συλλογή ποιημάτων Φωνή (1992) και τον τόμο διηγημάτων Η Λευκή Ιτιά (1993), και τα δύο με το ψευδώνυμο Francesco Miti. Οι συνεργασίες του με λογοτεχνικά περιοδικά και η συμμετοχή του σε εκδοτικά προγράμματα, κριτικές και σεμινάρια είναι πολυάριθμες. Τον Μάρτιο του 2018 παρουσίασε το έργο του στη Δανία, στη Βιβλιοθήκη Ordrup, με την Εταιρεία Dante Alighieri της Κοπεγχάγης, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Ιταλική Άνοιξη». Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία Μυστικισμός της καθημερινότητας (Εκδόσεις Terra d’Ulivi, 2018) και Όριο της αλήθειας (Εκδόσεις La Vita Felice, 2019) —που επιλέχθηκε για το βραβείο Pagliarani το 2019— και τα δύο με το ψευδώνυμο François Nédel Atèrre. Πρόσφατα εξέδωσε το MCM (Εκδόσεις Oèdipus, 2021) και το Τετράδιο ασκήσεων σύντομου τύπου (Εκδόσεις Ensemble, 2022).

Francesco Terracciano è nato a Napoli, dove vive e lavora, nel 1967. È laureato in Economia e Commercio. Ha pubblicato una raccolta di poesie, Phonè (1992) e un volume di racconti, Il Salice Bianco (1993), entrambi con lo pseudonimo di Francesco Miti. Numerose le sue collaborazioni con riviste letterarie e le partecipazioni a progetti editoriali, rassegne e seminari. A marzo 2018 ha presentato i suoi lavori in Danimarca alla Biblioteca di Ordrup con la Dante Alighieri Copenhagen, nell’ambito della manifestazione “Primavera Italiana”. Ha pubblicato: “Mistica del quotidiano”, (Terra d’Ulivi edizioni, 2018) e “Limite del vero”, (La Vita Felice edizioni, 2019) —selezionato al Premio Pagliarani del 2019— entrambi con lo pseudonimo di François Nédel Atèrre. Recentemente ha pubblicato MCM (Oèdipus Edizioni, 2021) ed Eserciziario di formule brevi (Edizioni Ensemble, 2022).

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Start a Blog at WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: