Design a site like this with WordPress.com
Ξεκινήστε

Τερματικός Ρεαλισμός

Επιμέλεια—Μετάφραση: Κωστής Παπαζάκ


Ο Τερματικός Ρεαλισμός —παγκόσμια ποιητική και όχι για μεμονωμένο πολιτισμό— επινοήθηκε από τον Guido Oldani το 2010 (iI Realismo Terminate, Mursia 2010) και έγινε Κίνημα το 2014 από τους Giuseppe Langella, Elena Salibra και άλλους.

Μια τέτοια ποιητική προβλέπει ότι, με την τρίτη χιλιετία και τη συσσώρευση στις μητροπόλεις μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού, η φύση μοιάζει ολοένα και περισσότερο με αντικείμενα και τεχνουργήματα που φαίνεται να εισβάλλουν στην ανθρώπινη καθημερινότητα με την προσβλητική τους κοινοτοπία. Έτσι γεννήθηκε η «ανάποδη παρομοίωση», συνειδητά αχαλίνωτη, σε σχέση με την λάμψη της στους περασμένους αιώνες. Αν κάποτε έλεγαν ότι τα αεροπλάνα μοιάζουν με γλάρους, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι οι γλάροι μοιάζουν με αεροπλάνα. Σε αυτή την ποιητική, οι σκέψεις, οι λέξεις και η φύση είναι συγκρίσιμες με τα τεχνικά χαρακτηριστικά των καθημερινών τεχνολογικών κατασκευασμάτων ή ακόμα και των μεταποιημένων τροφίμων.


ΑΝΑΠΟΔΑ

Σύντομο μανιφέστο του Τερματικού Ρεαλισμού

Η Γη βρίσκεται σε μεταναστευτική πανδημία: η ανθρωπότητα συσσωρεύεται σε τεράστιες μεγαλουπόλεις, στις «αόρατες πόλεις» του Καλβίνο, μετα-ανθρώπινα δοχεία, χωρίς ιστορία και δίχως πρόσωπο.

Η φύση έχει περιθωριοποιηθεί, καταβροχθισθεί  ή εξημερωθεί. Καμιά ενέργεια δεν προδικάζει την ύπαρξη μας πια. Δεν ξέρουμε να ανάβουμε φωτιά, να σκαλίζουμε τον λαχανόκηπο, να αρμέγουμε την αγελάδα. Τα φαγητά είναι κονσέρβες, το γάλα σε σκόνη, οι επαφές εικονικές, ο κόσμος κλεισμένος σε μια μικρή οθόνη. Είναι ο θρίαμβος του τεχνολογικού κόσμου.

Τα αντικείμενα καταλαμβάνουν όλο τον ζωτικό χώρο, μας τυλίγουν σαν ζουρλομανδύα. Έχουν γίνει απαραίτητα για εμάς. Χωρίς αυτά θα νιώθαμε χαμένοι, δεν θα ξέραμε πως να κάνουμε την παραμικρή πράξη πια.  Επομένως, πάσχοντας από μια παροξυσμική βουλιμία αντικειμένων, τα αγοράζουμε καταναγκαστικά. Από υπηρέτες που ήταν, έγιναν τα αφεντικά μας˙ τόσο που κυριαρχούν και στη φαντασία μας. Η εισβολή των αντικειμένων έχει συμβάλει με αποφασιστικό τρόπο στην πρόκληση της εξαφάνισης του ανθρωπισμού. Έχει δημιουργήσει ανθρωπολογικές αλλαγές εποχικής σημασίας, αλλάζοντας σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο αντίληψης του κόσμου, αφού κάθε μας εμπειρία περνά μέσα από αντικείμενα, είναι ουσιαστικά η επαφή με τ’ αντικείμενα.

Ως αποτέλεσμα, οι κώδικες αναφοράς μας, οι παράμετροι για τη γνώση του πραγματικού, έχουν αλλάξει. Παλιότερα η λυδία λίθος ήταν, κατά κανόνα, η φύση, γι’ αυτό έλεγαν: «έχει γαλανά μάτια σαν τη θάλασσα», «είναι δυνατός σαν ταύρος», «τρέχει σαν λαγός». Τώρα όμως, τα πρότυπα αναφοράς είναι τα αντικείμενα, οπότε «έχει μάτια από πορσελάνη», «είναι δυνατός σαν μπουλντόζα», «τρέχει σαν Ferrari». Το νόμισμα συναλλαγής είναι η «ανάποδη παρομοίωση», με την οποία ο κόσμος μπορεί να επαναπροσδιοριστεί πλήρως από την αρχή.

Η «ανάποδη παρομοίωση» είναι το κατ’ εξοχήν εργαλείο του «τερματικού ρεαλισμού»˙ η μήτρα, ο θεμέλιος λίθος, είναι η ειρωνεία. Γελάμε στο χείλος της αβύσσου, με την ύστατη ελπίδα: ότι ο άνθρωπος, ακόμη και χλευασμένος, το αντιλαμβάνεται. Θέλουμε, αν τον αναποδογυρίσουμε, λίγο αίμα να επιστρέψει και να ποτίσει τον εγκέφαλό του. Γιατί το μυαλό δεν είναι απλά ένα playstation.

Οι υπογράφοντες

Guido Oldani
Giuseppe Langella
Elena Salibra

ΠΗΓΕΣ:
—Leggere Tutti num. 161, novembre 2022
Realismo terminale, Mosaico Italiano, ISSN 21759537, ANO XIII -NUMERO 187

Artwork: © Il LOGO del Realismo Terminale 
Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Start a Blog at WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: