Νίκος Λέκκας | Σάκης, το καταραμένο–κατεψυγμένο τσόλι

Στην κυρία του βιτάμ

Καταραμένο–καταψυγμένο τσόλι, χασικλής γαρ, που ούτε μια παραλλαγή πόκας δεν ήξερε το χρυσό μου· μόνο να βρίζει. Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκος Λέκκας | Σάκης, το καταραμένο–κατεψυγμένο τσόλι»

Τάκης Σπετσιώτης | Ο μυστηριώδης ρεμπέτης Γιώργος Λαύκας (1924-1972)

Για μένα, τον τύλιγε ανέκαθεν ο θρύλος ενός καταραμένου. Απ’ τους Μολάους είχε έρθει στην πρωτεύουσα να σπουδάσει γεωπόνος, Συνέχεια ανάγνωσης «Τάκης Σπετσιώτης | Ο μυστηριώδης ρεμπέτης Γιώργος Λαύκας (1924-1972)»

Νίκος Λέκκας | Διαβάζει η άβυζη κλώσα, Παναγιώτα Κουλ, διαβάζει Γαβριέλα;

Στους ψυχολόγους μου, Χαπρεζούλη, Ιφιγένεια, Νάνσυ,
που μου άφησαν το δικαίωμα, μέσα από όμορφα λογάκια,
να μην νεκρωθώ ψυχικά.

Και στους φίλτατους γιατρούς, Σωτήρη Παστάκα και
Κατερίνα Μάτσα, ελπίδα κι αφοσίωση.

Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκος Λέκκας | Διαβάζει η άβυζη κλώσα, Παναγιώτα Κουλ, διαβάζει Γαβριέλα;»

Κώστας Ρεούσης | 50: στη γλώσσα των ομιλούντων ολισθημάτων | Γράφει ο Σωτήρης Παστάκας

μνήμη Οδυσσέα Ελύτη

Η ποίηση είναι κτήση δεν είναι κατάκτηση. Έτσι, παράλληλα, κτίζεις εντός κι ό,τι έχει προηγηθεί. Καθώς με το πέρασμα Συνέχεια ανάγνωσης «Κώστας Ρεούσης | 50: στη γλώσσα των ομιλούντων ολισθημάτων | Γράφει ο Σωτήρης Παστάκας»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε