Κώστας Ρεούσης | ΙΙ μικροκείμενα

ΜΕΝΕΛΑΟΣ

μνήμη Μελή Παπαθανασίου [+14 Αυγούστου 1974]

Όμως απ’ την ψυχή μου, νεκρή ή ζωντανή, δεν πρόκειται ν’ αγγίξουν ούτε τρίχα.
Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, «Υπό ξένην σημαία», 1967

Συνέχεια ανάγνωσης «Κώστας Ρεούσης | ΙΙ μικροκείμενα»

Κώστας Ρεούσης | Ο ανελκυστήρας της οδού Παράσχου

Βάδιζα κάθιδρος, και με τον χάρτη της πόλης συγκεχυμένο στις συντεταγμένες του προσανατολισμού μου. Συνέχεια ανάγνωσης «Κώστας Ρεούσης | Ο ανελκυστήρας της οδού Παράσχου»

Κώστας Ρεούσης | Μια νύχτα στη Λεμεσό

στον Γιώργο Τσαγγάρη

Η θέα της θάλασσας δεν με ηρέμησε. Τα καράβια αρόδο ασχημονούσαν με το χρώμα που έσβηνε ο ουρανός. Σούρουπο μπήκα στην πόλη, κι αντίκρισα αίφνης τα μαρμάρινα αγκωνάρια τάφων μωαμεθανών. Συνέχεια ανάγνωσης «Κώστας Ρεούσης | Μια νύχτα στη Λεμεσό»

Κώστας Ρεούσης | 50: στη γλώσσα των ομιλούντων ολισθημάτων | Γράφει ο Σωτήρης Παστάκας

μνήμη Οδυσσέα Ελύτη

Η ποίηση είναι κτήση δεν είναι κατάκτηση. Έτσι, παράλληλα, κτίζεις εντός κι ό,τι έχει προηγηθεί. Καθώς με το πέρασμα Συνέχεια ανάγνωσης «Κώστας Ρεούσης | 50: στη γλώσσα των ομιλούντων ολισθημάτων | Γράφει ο Σωτήρης Παστάκας»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε