Λεωνίδας Καζάσης | ΙΙΙ ποιήματα

(Ι)
Βιβλία ξεφτίζω ρουφώντας τα,
χαράζοντάς τα με μελάνι, με μολύβι,
απ’ τον χρόνο κιτρινισμένα,
τσαλακωμένα απ’ της αμάθειας το ξέσπασμα,
της κρίσης τον ερεθισμό, Συνέχεια ανάγνωσης «Λεωνίδας Καζάσης | ΙΙΙ ποιήματα»

Λεωνίδας Καζάσης | ΙΙ ποιήματα

(Ι)
Στης νύχτας τις ακαταλάγιαστες σιγές,
που τ΄άστρα ειρωνεύονται την απειλή του μαύρου,
πέννες χαράζουν επιθυμίες αθώπευτες,
ουλές ανεξίτηλες του λάβρου.
Τα χέρια αρωγοί πάλι, Συνέχεια ανάγνωσης «Λεωνίδας Καζάσης | ΙΙ ποιήματα»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε